Elk jaar organiseert het Kunstcollectief Gelders Poort een Kunst-Cultuur-NatuurRoute: Ode aan de Gelderse Poort.
Op de oostoever, de westover en de zuidoever van de Rijn/Waal zijn routes uitgezet langs ateliers waar kunstenaars van het Collectief en hun gasten zichzelf presenteren.
De Ode aan de Gelderse Poort 2026 zal zijn op zaterdag 12 en zondag 13 september 2026.
Ons huis is dan open voor publiek van 11.00 tot 17.00.
Wat is er allemaal te beleven in ons huis tijdens de ode:
Dans-Locatie-Film:
Perpetuum mobile, de eeuwigdurende beweging
Dans-locatie-film van Carla Hamel (ism DZIGA filmwerkplaats, Nijmegen) (20min)
De locatie is een strand aan de rivier de Waal, waar mensen naar toegaan die de stad ontvluchten op zoek naar rust. Rust is dan ook een terugkerend thema in de film; de rust die raakt aan de drukte van de stad en haar weerslag vindt in de beweging; het contrast, de combinatie. Beweging vormt het hoofdthema van de film. Naast de dans die ter plekke is gecreëerd vanuit elementen die op deze locatie een rol spelen gaat het ook om de ‘dans die besloten ligt’ in gewone bewegingen. Waar houdt de beweging op en begint de dans?
Perpetuum mobile is een film, waarin de fascinatie van de choreograaf voor beweging in de meest ruime zin zichtbaar wordt, evenals de liefde/fascinatie voor de bijzondere locatie, waarin de rivier een centrale rol speelt.
Het is een ode aan het oneindig bewegen.
Het is een ode aan de rivier.
Zaterdag en zondag om 11.30, 13.00, 14.30 en 16.00
ingeleid door Carla Hamel
Soul Flight:
Een geluidslandschap van Saskia Jonk, Willem Wits, Eric van den Bergh, Hans Hamers en Conny Koster.
Op basis van het jaarthema ‘Vogelperspektief’
Doorlopende beleving
Muziek:
Zaterdag 12 september 12.00, 13.30, 15.00 en 16.30
Zang-piano: Hannie van Huijgevoort (sopraan), Loes Vossen (alt), Willem Wits (tenor), Eric van den Bergh (bariton) en Herman van Rooijen (piano).
Werken van Franse componisten uit de Fin de Siècle (Massenet, Saint Saëns, Fauré) en enkele buitenbeentjes
Zondag 13 september 14.00 en 15.30
Ensemble Hoek van Holland zingt Nederlandse poëzie op muziek gezet door Theo Hoek
Al deze concerten duren 25 minuten. Er hoeft niet gereserveerd te worden.
Exposanten:
Aris Engel
Etsen is heel lichamelijk
Hard werken, vuile handen krijgen; kortom een heel ambachtelijke, lichamelijke bezigheid náást het creatieve proces. Dit zijn zaken die meespelen en het aantrekkelijk maken voor Aris Engel (1946) om met grafiek bezig te zijn. Nadat de grafiek een lange tijd op de achtergrond is geweest houdt hij zich sinds de eindjaren van de vorige eeuw weer bezig met grafiek en dan met name met het etsen.
In zijn opleidingen had hij hier al mee kennis gemaakt. Maar hij werkt nu grotendeels als autodidact – zelf dingen uitzoeken en uitproberen – naast contacten met andere grafici. Hij weet van zichzelf dat lichamelijke inspanning naast rust belangrijk zijn voor hem; om zich weer op te kunnen laden én om spanningen kwijt te raken. Al klinkt het tegenstrijdig maar toch gaat dit heel goed samen, ontspanning door inspanning en dat geldt niet alleen voor sporters. In de loop der jaren heeft Aris dat op verschillende manieren ervaren.Het mooie van etsen is dat het én hard werken én tegelijk ook heel rustgevend is, want als je het goed wilt doen kun je niets anders aan je hoofd hebben.
En zowel in het leven als bij het etsen geldt:
Iedere kras laat zijn sporen na
Elsbeth Horneman
JEWILTHETNIETWETEN
doeken en teksten met de vluchteling in gedachten
Ems Willems:
de poëzie van Frozen Flowers
Met Frozen Flowers legt Ems Willems momenten vast waarin bloemen en ijs een verbinding aangaan. Het draait om vergankelijkheid en de stille schoonheid die in dat proces schuilgaat. De bloemen in ijs zijn meer dan esthetisch. Ze tonen de verbinding van natuur en mens. Elk werk vangt een fase van bloei of verval en benadrukt de ritmes die alles in het leven vormen. Het is een ode aan de kwetsbaarheid, het verval én kracht van het leven. De bloemen herinneren ons eraan dat verandering onvermijdelijk is, en dat juist daarin een vorm van verbondenheid ligt. Het werk van Ems Willems nodigt uit tot aandacht voor de natuur, voor onszelf, en voor de kleine momenten die makkelijk over het hoofd worden gezien. In een tijd waarin de aarde onder druk staat, wil zij met deze kunstwerken zachtheid en respect laten spreken.
